1e Dutch Blues Awards 9 april 2011
Tekst: Bert Reinders.
Foto's: Leo Gabriëls, Wil Wijnhoven en Bert Reinders.
| De dolblije Ralph de Jongh is deze avond één van de vele winnaars tijdens de allereerste uitreiking van de Dutch Blues Awards 2010. |
|
Hotel De Rustende Jager in Nieuw Vennep is al in een vroeg stadium door de organisatie uitgekozen als een geschikte locatie. Niet de meest centraal gelegen plek van het land, maar wel één, die met zijn uitstraling, diversiteit aan zalen en horecagelegenheden beantwoordde aan de wens van de Dutch Blues Foundation. Vanzelfsprekend was het eveneens erg belangrijk dat de locatie geschikt zou zijn om veel liefhebbers te kunnen herbergen.
Vooral dit laatste argument bleek van groot belang vanaf het moment dat men zich via de website van de Dutch Blues Foundation kon aanmelden voor dit gratis te bezoeken evenement. Massaal stuurden muzikanten, hun families, organisatoren, clubeigenaren, maar vooral bluesliefhebbers hun aanmeldingsformulier in en eind maart was het bestuur van de Dutch Blues Foundation al genoodzaakt om de aanmeldingstroom een halt toe te roepen. Maar liefst 800 personen hadden zich halverwege de maand maart al opgegeven en had de organisatie alleen nog maar de mogelijkheid gehad om de laatste honderden aanmeldingen op een wachtlijst te plaatsen.
Wellicht bitter voor de mensen die niet verder gekomen zijn dan die wachtlijst, want uiteindelijk waren de 800 verwachte bezoekers er lang niet allemaal op zaterdagavond. Hooguit 650 tot 700 mensen waren daadwerkelijk afgereisd naar Nieuw Vennep om getuige te zijn van de allereerste editie van de uitreiking van de Dutch Blues Awards 2010. Een vuurdoop voor niet alleen muzikanten, maar ook voor de nieuwe organisatie, die pas sinds eind 2009 actief is.
|
|
Op gepaste wijze staat het Drentse bluesicoon nog even stil bij het overlijden van Aart Roza in januari jl. en maakt hij gelijk nog even van de gelegenheid gebruik om het nieuw op te richten museum in zijn voormalige boerderij in Grolloo onder de aandacht te brengen. |
Helaas is Herman Deinum zelf niet aanwezig deze avond, maar Johan Derksen vertrouwt het publiek toe dat hij persoonlijk naar Nijverdal zal afreizen om de award bij Deinum op de schoorsteenmantel te plaatsen.
|
Gait Klein Kromhof van de Zeeuwse band Champagne Charlie. |
| Meteen na deze uitreiking staat Oscar Benton, die deze avond wordt begeleid door een groot gezelschap, al klaar om net als Harry Muskee te worden opgenomen in de Hall Of Fame. Oscar is zichtbaar ontroerd met zijn prijs,die hij in ontvangst mag nemen uit handen |
| King Mo is de tweede band die een half uur lang het podium mag beklimmen en hun ervaring in het geven van een half uur durend optreden is zonder meer groot te noemen. Voor deze band is 2011 sowieso een bewogen jaar geweest. Door hun deelname aan de Blues |
|
In de tien minuten dat Ralph de Jongh mag optreden krijgt hij het toch weer voor elkaar om alle aandacht voor zich op te eisen. In de eerste plaats weet hij met een prachtig gedicht en zijn ontroerende manier van spreken de mensen te raken. Zo memoreert hij aan wijlen Ab Sligter van Cafe de Amer te Amen, die hem als een vader onder z’n hoede nam en zet hij z’n baas en goede vriend Wil met een groot dankwoord in het zonnetje.
Ook binnen die krappe tijd weet de bluesman in hart en nieren alles uit de kast te halen wat er maar in zit, met als gevolg dat de stoppen op het podium letterlijk door slaan. |
| Nadat de Twelve Bar Bluesband het publiek iets meer dan een half uur heeft verwend met hun aanstekelijke Chicagoblues, krijgt Ralph de Jongh uit handen van Candye Kane de award in de categorie Beste Vocalist. Samen met Phil Bee van King Mo en J.J. Sharp van de Twelve Bar Bluesband, was Ralph in deze categorie genomineerd. |
|
Het officiële gedeelte zit er na deze award uitreikingen dan bijna op. Alleen de prijs voor Beste Bluesband moet nog worden uitgereikt. Voor het echter zover is krijgen we eerst nog een kort optreden van de licht zieke Candye Kane en haar band, met onder andere bassist Harm van Sleen en gitariste Laura Chavez in de gelederen.
|
![]() |
![]() |
![]() |
|
Tenslotte galmt het nog één keer door de zaal: ……… and the winner is …….!!!
Het publiek wordt stiller! De spanning stijgt! Wie zal het worden?! King Mo, de Twelve Bar Bluesband of Men of Considerable Taste?! Het verlossende woord komt van Karen Neumann: de Twelve Bar Bluesband! |
| De ontlading bij het vijftal is groot en het is geweldig om naar de blije gezichten en hun trouwe schare fans te kijken. |
|
Uiteraard ontkomt het gezelschap niet onder een mooie toegift uit. Zodra na een lange zoektocht van ‘Wild’ Marcel Bakker de broodnodige drumstokjes weer boven water zijn, wordt met ‘Shake Your Moneymaker’ nog één keer deze avond alles uit de kast gehaald en beleeft het publiek in De Rustende Jager een fantastisch hoogtepunt van een zeer bijzondere avond.
Na het slotakkoord van de Twelve Bar bluesband loopt De Rustende Jager rustig leeg. Het tevreden publiek praat nog een lange tijd na op het fraaie terras van het hotel. Een enkeling neemt nog een laatste biertje of een laatste broodje worst. Langzaam wordt het stiller in en om het Hotel, tot dat een bekende radiopresentator uit Ridderkerk in eens begint te schreeuwen
‘WAAR IS MIJN AWARD, MIJN AWARD IS GEJAT!!!!! ‘ (Gelukkig kwam het allemaal goed met de ‘gestolen’ award!) Deze eerste editie van de uitreiking van de Dutch Blues Awards 2010 gaat de boeken in als een prachtige avond, waarin de uitstekende sfeer, de mooie locatie, de goede muziek en vooral ‘onze’ blues centraal stonden. Jammer genoeg kan op zo’n avond niet iedereen met een award naar huis. Dat zijn nou eenmaal de regels van het spel! Maar …… eigenlijk zijn we als bluesliefhebber allemaal een beetje winnaars! De blues staat nog steeds op de kaart en in Nederland zelfs meer dan ooit tevoren!
|

























